മേലനങ്ങാന്‍.... വയ്യാതെ, നിന്നനില്‍പ്പില്‍ ഒരഭ്യാസം

2011, നവംബർ 27, ഞായറാഴ്‌ച

ഒരു ചരമഗീതത്തിന്‌ മുമ്പ്....(മുല്ലപെരിയാര്‍)




നിന്റെ ചുണ്ണാമ്പ് നിറഞ്ഞ തുടകള്‍ക്കിടയിലൂടെ
മൂത്രം ഒലിച്ചിറങ്ങുന്നത് ഞാന്‍ അറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
ഏതൊരു വൃദ്ധനും ഒരിക്കല്‍ മരണത്തെ കൊതിക്കും
താനിങ്ങനെ ഒരു ശാപമാണെന്നറിയുമ്പോള്‍....

എനിക്കറിയാം നിനക്കതിന് പോലും
അവകാശമില്ലല്ലോ എന്ന്
നിന്റെ പെട്ടെന്നുള്ള മരണത്തെ ഓര്‍ത്ത്
ഉറങ്ങാതിരിക്കുന്നവരെ ചുറ്റിലും നീ കാണുന്നുണ്ടല്ലോ..

നിന്റെ പാട്ടത്തിന്റെ ഉടമസ്ഥന്‍
നിന്നെ കുലുക്കി വലിച്ചെറിയും മുമ്പ്
നിനക്കൊരു പിന്‍ഗാമിയെ സൃഷ്ടിച്ച് തരാന്‍
ഈ ഇരുകാലി ദൈവങ്ങള്‍
എവിടെ പോയാണ് ഒളിച്ചത്
എന്ന് നീ തിരയുന്നതും ഞാന്‍ കാണുന്നു

ഹര്‍ത്താലിനും ഇ-യുദ്ധങ്ങള്‍ക്കും
ഉപവാസങ്ങള്‍ക്കുമിടയില്‍
നിന്റെ തുടയും വയറും പൊട്ടി
നീ പൊഴിക്കുന്ന കണ്ണീര്‍ തുള്ളികള്‍
ഞങ്ങളെ തഴുകി ഉമ്മവെക്കുന്നതിന് മുമ്പ്
നിന്റെ മകനെ ഉണര്‍ത്താന്‍
ശങ്കരപിള്ളയുടെ ദീപത്തിലെ അന്ധനെപോലെ
ഏത് അന്ധനാണ് ഉയര്‍ന്ന് വരിക

അതല്ലങ്കില്‍ നിനക്കൊരു ചരമഗീതമെഴുതാന്‍
ജുഡീഷറിയും കേന്ദ്രമന്ത്രിമാരും
ഇവിടെ ബാക്കിയുണ്ടാവുമെന്ന് കരുതാം
കൂടെ എനിക്കും ...




2011, ജൂലൈ 13, ബുധനാഴ്‌ച

വരിതെറ്റിക്കുന്ന ഉറക്കത്തില്‍ നിന്ന്


ചില പകല്‍ സ്വപ്നങ്ങള്‍
വിയര്‍പ്പ് തുള്ളികളെ നോവിപ്പിക്കും
രോമങ്ങളെ തുറിച്ച് നോക്കും

ഒരിക്കല്‍ ശവപ്പെട്ടിക്ക്
ഓശാന പാടാന്‍
അഫ്സല്‍ ഗുരുവും ഗിലാനിയും
എവിടെയോ നിന്ന് വന്നിരുന്നു.
ഗിലാനി അതിനിടയില്‍ തന്നെ
എങ്ങോ മറഞ്ഞ് പോയി
നീതിയോടൊപ്പമാണ് സമാധാനം വരിക.
നീതി നടപ്പായില്ലെങ്കില്‍ സമാധാനവും ഉണ്ടാവില്ല.
എന്നും പറഞ്ഞ്

ആ ഓശനയില്‍
ഇന്ത്യന്‍ മാതൃത്വത്തിനെ ഒറ്റികൊടുത്ത
ശവപെട്ടി കുഭകോണം എവിടെയോ
പോയി ഒളിച്ചു.

ഇന്ന് മാരനും രാജയും
കോര്‍പരേറ്റുകളും
കുനിഞ്ഞിരിക്കുന്ന നേരത്ത്
ചോരയെ വീഞ്ഞാക്കുന്ന
മനസ്സുള്ളവര്‍ ചിയേര്സ്
പറഞ്ഞ് പൊട്ടി ചിരിക്കുന്നു

ഇത് ഭീകരക്രാമണമാണ്‌
എന്ന് സ്ഥിരീകരിക്കാന്‍ മാത്രം
കുറച്ച് നേതാക്കളും

ഇതിനിടയില്‍ പഴയ ശവപെട്ടി
പോലെ ഈ കോടികളും
പറന്ന് പോവുന്നതും നോക്കി
ഉറക്കത്തില്‍ മുഴുകിയിരിക്കുന്ന ഞാനും